Biwalirudyna lub niefrakcjonowana heparyna w ostrych zespołach wieńcowych ad

MATRIX Antytrombina była randomizowanym porównaniem biwalirudyny i niefrakcjonowanej heparyny z udziałem 7213 pacjentów z zawałem mięśnia sercowego z uniesieniem odcinka ST (STEMI) lub ostrym zespołem wieńcowym z uniesieniem odcinka ST, u których planowano PCI. Terapia MATRIX Duration to randomizowane porównanie przedłużonego podawania biwalirudyny z infuzją po zabiegu PCI z krótkotrwałym podawaniem biwalirudyny bez wlewu po PCI, u 3610 pacjentów, którym przydzielono przyjmowanie biwalirudyny.11,12 Wsparcie badań i nadzór
Program MATRIX został zaprojektowany przez pierwszego autora i zatwierdzony przez instytucjonalną komisję odwoławczą w każdym centrum uczestniczącym. Badanie zostało sponsorowane przez włoskie Towarzystwo Kardiologii Inwazyjnej (GISE), organizację non-profit, i otrzymało wsparcie finansowe od firmy Medicines Company i Terumo Medical. (Szczegóły znajdują się w dodatkowym dodatku, dostępnym wraz z pełnym tekstem tego artykułu na stronie.) Firma Leki dostarczyła biwalirudynę do próby; w przeciwnym razie sponsor i sponsorzy nie mieli żadnej roli w projektowaniu badania, gromadzeniu, monitorowaniu, analizie i interpretacji danych ani pisaniu raportu. Zarówno sponsor, jak i firma Medicines (jeden z fundatorów) dokonali przeglądu rękopisu, ale nie dostarczyli żadnych komentarzy w odniesieniu do treści. Pierwszy szkic manuskryptu został napisany przez pierwszego autora przy pomocy innych autorów i z ograniczoną edycją do stylu przez MedLink Healthcare Communications (finansowany przez GISE). Wszyscy autorzy gwarantują dokładność i kompletność danych i wszystkich analiz oraz wierność tego raportu dla protokołu próbnego, który jest dostępny pod adresem. Continue reading “Biwalirudyna lub niefrakcjonowana heparyna w ostrych zespołach wieńcowych ad”

Biwalirudyna lub niefrakcjonowana heparyna w ostrych zespołach wieńcowych

Istnieją sprzeczne dowody dotyczące skuteczności i bezpieczeństwa biwalirudyny podawanej w ramach przezskórnej interwencji wieńcowej (PCI) u pacjentów z ostrym zespołem wieńcowym. Metody
Losowo przydzielono 7213 pacjentów z ostrym zespołem wieńcowym, u których PCI spodziewało się otrzymać biwalirudynę lub heparynę niefrakcjonowaną. Pacjenci z grupy biwalirudyny byli następnie losowo przydzielani do otrzymywania lub do nieużywania wlewu biwalirudyny po PCI. Pierwotne wyniki porównania biwalirudyny i heparyny to wystąpienie ciężkich zdarzeń niepożądanych dotyczących układu krążenia (zgonu, zawału mięśnia sercowego lub udaru) oraz zdarzeń niepożądanych w sieci (kompozycja poważnych krwawień lub poważnego niepożądanego zdarzenia sercowo-naczyniowego). Pierwszorzędowym wynikiem porównania infuzji biwalirudyny po PCI z brakiem wlewu po PCI było połączenie rewaskularyzacji z naczyniem docelowym, jednoznacznej zakrzepicy w stencie lub zdarzeń niepożądanych w sieci.
Wyniki
Częstość występowania niepożądanych zdarzeń sercowo-naczyniowych nie była istotnie niższa w przypadku stosowania biwalirudyny niż w przypadku heparyny (odpowiednio 10,3% i 10,9%, względne ryzyko 0,94, 95% przedział ufności [CI], 0,81-1,09, P = 0,44), ani też odsetek zdarzeń niepożądanych netto (odpowiednio 11,2% i 12,4%, ryzyko względne, 0,89, 95% CI, 0,78 do 1,03, P = 0,12). Wlew biwalirudyny po PCI, w porównaniu z brakiem wlewu, nie zmniejszył istotnie szybkości pilnej rewaskularyzacji naczynia docelowego, określonej zakrzepicy w stencie ani zdarzeń niepożądanych netto (odpowiednio 11,0% i 11,9%, względne ryzyko, 0,91; 95% CI, 0,74 do 1,11, P = 0,34). Continue reading “Biwalirudyna lub niefrakcjonowana heparyna w ostrych zespołach wieńcowych”

Biwalirudyna lub niefrakcjonowana heparyna w ostrych zespołach wieńcowych ad 6

Pierwotny wynik złożony po 30 dniach, w zależności od czasu trwania infuzji biwalirudyny. Przedstawiono skumulowaną częstość pierwotnego wyniku leczenia w podgrupie czasu trwania leczenia pacjentów, którzy zostali losowo przydzieleni do otrzymania wlewu biwalirudyny po przezskórnej interwencji wieńcowej (PCI ), w porównaniu z tymi, którzy zostali przypisani, aby nie otrzymywać infuzji po PCI, co było połączeniem pilnej rewaskularyzacji z naczyniem docelowym, określonej zakrzepicy w stencie lub niekorzystnych zdarzeń klinicznych netto do 30 dni. Wstawka pokazuje te same dane na powiększonej osi y. Pierwotny wynik złożony odnotowano u 195 pacjentów (11,0%), którzy otrzymali biwalirudynę post-PCI iu 215 pacjentów (11,9%), którzy nie otrzymali biwalirudyny po PCI (wskaźnik stopy, 0,91, 95% CI, 0,74 do 1,11; P = 0,34) (tabela 3 i rysunek 2). Nie było istotnej różnicy między obiema grupami pod względem ryzyka wystąpienia zakrzepicy w stencie, chociaż częstość zakrzepicy w podostrej stencie była istotnie wyższa w grupie, która otrzymała infuzję biwalirudyny po PCI (Tabela 3). Ponadto nie stwierdzono istotnej różnicy między odsetkiem w krwawieniu według skali BARC i TIMI, z wyjątkiem częstości krwawienia z BARC 2, który był wyższy w grupie, która otrzymywała biwalirudynę po PCI, oraz BARC 3 lub 5 oraz krwawienie GUSTO, które było niższe w grupie otrzymującej biwalirudynę po PCI (Tabela 3 oraz Tabele S3 i
Dodatkowe analizy
Wpływ biwalirudyny w porównaniu z heparyną na wskaźniki dwóch wyników leczenia, zgon z jakiejkolwiek przyczyny i poważne krwawienie był stały w różnych podgrupach, w tym w analizach, które zostały rozwarstwione zgodnie z miejscem dostępu PCI (ryc. S3 w dodatku uzupełniającym). Continue reading “Biwalirudyna lub niefrakcjonowana heparyna w ostrych zespołach wieńcowych ad 6”

Mutacje linii komórkowej w genach predyspozycji w raku u dzieci cd

Te 60 genów zostało wybranych ze względu na potencjalny wpływ mutacji w linii płciowej na praktykę kliniczną, w tym unikanie radioterapii, wybór chirurgicznego podejścia do resekcji guza, testowanie dawcy i wybór do hematopoetycznego przeszczepu komórek macierzystych, możliwe lub udowodnione korzyści nadzoru guza i wczesne wykrywanie raka i chirurgia redukująca ryzyko.3 Warianty wykryte w tych 60 genach zostały potwierdzone eksperymentalnie przez niezależny test sekwencjonowania (Dodatek 1). Druga kategoria obejmowała 29 genów związanych z syndromami predysponującymi do autosomalnego recesywnego raka, z naciskiem na identyfikację biallelicznych patogennych mutacji. Warianty wykryte w 89 genach, które zostały powiązane z autosomalnymi dominującymi lub autosomalnymi recesywnymi zespołami predysponującymi do raka, zostały poddane przeglądowi przez multidyscyplinarny panel do klasyfikacji i raportowania.5-8
Dodatkowe 476 genów zostało wybranych do oceny na podstawie ich nawracającej mutacji somatycznej w nowotworach (http://cancer.sanger.ac.uk/cancergenome/projects/census i www.pediatriccancergenomeproject.org/site). Geny te podzielono na trzy kategorie: geny supresorowe nowotworów (58 genów), 9 genów kinazy tyrozynowej (23) i inne geny nowotworowe (395). Nasze analizy genów w tych trzech kategoriach skupiły się na znanych mutacjach aktywujących hotspot w genach kodujących kinazy i mutacjach skróconych w genach kodujących białka supresorowe nowotworów oraz w innych genach nowotworowych.
Analiza danych
Dane dotyczące sekwencjonowania analizowano pod kątem obecności wariantów jedno nukleotydowych oraz małych insercji i delecji10 oraz dowodów mozaikowatości linii płciowej (Dodatek 1). Zróżnicowane odmiany liczby kopii i zmiany strukturalne zostały zidentyfikowane przy użyciu segmentacji numeru kopii według drzewa regresji w sekwencjonowaniu następnej generacji (CONSERTING) 11 i algorytmów Clipping Reveals Structure (CREST). Continue reading “Mutacje linii komórkowej w genach predyspozycji w raku u dzieci cd”