Krwawienia

Przekrwienie np. skóry podczas pracy mięśniowej kończyn znacznie odbiega od jej przekrwienia spowodowanego jej stanem zapalnym. Krwawienia np. miesiączkowe są fizjologiczne, mogą jednak być patologiczne, jeżeli powtarzają się częściej i są bardzo obfite. Wymioty np. Continue reading “Krwawienia”

Badanie szpiku w zatruciu fenylohydrazyna

Badanie szpiku w zatruciu fenylohydrazyną wykazuje przejście szpiku żółtego w szpik czerwony i przerost jego części erytroblastycznej. Część Ieukoblastyczna również przerasta, lecz w znacznie mniejszym stopniu niż część erytroblastyczna. Duże podrażnienie układu krwiotwórczego wyraża się jeszcze tym, że w różnych narządach wytwarzają się ogniska krwiotwórcze, czyli występuje obraz płodowego pozaszpikowego tworzenia się krwinek. Podrażnienie szpiku jest wywołane nie tylko przez sam jad hemolityczny, lecz również przez wytwory zhemolizowanych krwinek. Doświadczenia Studzińskiego wykazały, że wprowadzenie zhemolizowanej krwi zwierzęcia wywołuje zwiększenie się liczby krwinek we krwi krążącej, Szustow zaś wykazał, że małe dawki fenylohydrazyny wywołują zwiększenie się liczby krwinek czerwonych do 9 milionów w 1 mm3 krwi. Continue reading “Badanie szpiku w zatruciu fenylohydrazyna”

NIEDOKRWISTOSCI HEMOLITYCZNE

NIEDOKRWISTOŚCI HEMOLITYCZNE Oprócz niedokrwistości hemolitycznych wywołanych przez jady istnieją jeszcze niedokrwistości hemolityczne pochodzenia wewnętrznego, to znaczy wywołane przez czynniki. W niedokrwistościach tych występuje niszczenie krwinek czerwonych w ustroju z ich hemolizą. W zależności od sposobu ich niszczenia albo występuje zwiększone, tworzą się się bilirubiny i wtedy powstaje żółtaczka, albo też hemoglobina uwolniona z krwinek czerwonych przechodzi do osocza i powstaje hemoglobinemia oraz hemoglobinuria. Niedokrwistości hemolityczne mogą być ustrojowe lub nabyte. W tych ostatnich jednak również gra rolę usposabiający czynnik konstytucyjny – niedokrwistość hemolityczna ustrojowa. Continue reading “NIEDOKRWISTOSCI HEMOLITYCZNE”

Niedobór zelaza w ustroju

Niedobór żelaza w ustroju może powstać również wskutek częstych krwotoków. Wiemy, że 50 ml krwi zawiera około 2 mg żelaza. Częste i obfite miesiączki mogą prowadzić do niedokrwistości z powodu, straty żelaza. Ciąża również prowadzi do zubożenia ustroju w żelazo, gdyż na wytworzenie krwi płodu ustrój matki zużywa około 500 mg żelaza. Niedobór żelaza w ustroju może również powstać w okresie wzmożonego wzrostu, to jest od pierwszego do czwartego roku życia, a także w okresie pokwitania. Continue reading “Niedobór zelaza w ustroju”

Przyrost osocza

Przyrost osocza jest jednak większy, co powoduje, że oznaczania wskaźnika hematokrytowego wykazują jego zmniejszenie o 14-15 % w stosunku do wartości prawidłowych. Przesunięcia te są powodem tzw. Fizjologicznej niedokrwistości w przebiegu ciąży, która jest właściwie niedokrwistością pozorną. Niedokrwistość pokrwotoczna Niedokrwistość pokrwotoczna należy również do asyderoz, gdyż z wypływającą krwią ustrój traci dużo żelaza. Asyderoza pokrwotoczna zjawia się przeważnie w późniejszych okresach pokrwotocznych, kiedy odnowa krwi przebiegająca prawidłowo bezpośrednio po ostrym lub przewlekłym krwotoku została zahamowana. Continue reading “Przyrost osocza”

W obrazie mikroskopowym krwi stwierdza sie liczne megalocyty

W obrazie mikroskopowym krwi stwierdza się liczne megalocyty, co jest charakterystyczną i zasadniczą cechą tej choroby. Prócz tego stwierdza się bardzo wyraźną anizocytozę, gdyż obok megalocytów stwierdza się nermocyty, makrocyty, mikrocyty i schizocyty, tj. krwinki o nieregularnych kształtach i średnicy 2-3 mikronów. Poikilocytoza w zasadzie jest bardzo wyraźna i to taka, jakiej nie spotyka się w innych niedokrwistościach. Krwinki jądrzaste występują w niewielkiej liczbie: są to normoblasty, makroblasty i megaloblasty niekiedy z objawami rozpadu jądra. Continue reading “W obrazie mikroskopowym krwi stwierdza sie liczne megalocyty”

Opadanie krwinek

Opadanie krwinek, czyli odczyn Biernaokiego, jest w niedokrwistości złośliwej wyraźnie przyśpieszone z powodu rozrzedzenia krwi i małej liczby krwinek. Liczba krwinek białych jest w niedokrwistości złośliwej przebiegającej bez powikłań zapalnych zawsze obniżona, czyli występuje leukopenia. Zmniejszenie się liczby krwinek białych dotyczy wszystkich granulocytów, przede wszystkim zaś obojętnochłonnych. Kwasochłonne granulocyty mogą w postaciach ciężkich znikać zupełnie. W obrazie krwinek białych granulocyty obojętnochłonne wykazują wielopłatowość jąder i liczba płatów dochodzi do 8-10 jest to tzw. Continue reading “Opadanie krwinek”

ERYTROBLASTOZY

ERYTROBLASTOZY Erytroblastozami nazywamy niedokrwistości, w których czynność układu erytroblastycznego jest wzmożona i spaczona, gdyż układ ten wytwarza w nadmiernej liczbie krwinki jądrzaste, to jest erytroblasty, oraz ich postacie zniekształcone, zwane paraerytroblastami. W różnych niedokrwistościach występuje wzmożona czynność układu erytroblastycznego, jako odczyn na podrażnienie szpiku. Jest to zjawisko wtórne, jako odczyn tego układu na czynnik chorobowy, np. utratę krwi, proces hemolityczny i inne. Tego rodzaju odczyn jest tylko erytroblastozą wtórną. Continue reading “ERYTROBLASTOZY”

Tomografia klatki piersiowej

39-letni mężczyzna miał ostrą hemoptię i dreszcze. Tomografia komputerowa (CT) klatki piersiowej wykazała naciek w prawym górnym płatku, pacjent zaczął być leczony lewofloksacyną. Miesiąc po tej prezentacji jego pięcioletni syn uderzył się lewy palec serdeczny, co spowodowało ból i obrzęk. Podczas badania palec był rumieniowaty, spuchnięty i delikatny (panel B); radiogram wykazał objawy zapalenia kości i szpiku. Continue reading “Tomografia klatki piersiowej”

Śródbrzeżne zawory do rozedmy płuc bez interlobarowej wentylacji pobocznej

Bronchoskopowe zmniejszenie objętości płuc przy użyciu jednokierunkowych zastawek śródczaszkowych jest potencjalnym leczeniem u pacjentów z ciężką rozedmą płuc. Do tej pory korzyści były niewielkie, ale postawiono hipotezę, że są one znacznie większe u pacjentów bez wentylacji międzywarstwowej pobocznej niż w wentylacji bocznej. Metody
Losowo przydzieliliśmy pacjentów z ciężką rozedmą płuc i potwierdzonym brakiem wentylacji bocznej do bronchoskopowego leczenia zastawkami kończyn dolnych (grupa EBV) lub do kontynuacji standardowej opieki medycznej (grupa kontrolna). Pierwotnymi wynikami były zmiany od wartości początkowej do 6 miesięcy z wymuszoną objętością wydechową w ciągu sekundy (FEV1), wymuszoną pojemność życiową (FVC) i 6-minutowy spacer.
Wyniki
Zrekrutowano osiemdziesięciu czterech pacjentów, z których 16 zostało wykluczonych z powodu wentylacji bocznej (13 pacjentów) lub z powodu niedostępności odcinków klatki piersiowej dla zastawek wewnątrzoskrzelowych (3 pacjentów). Pozostałe 68 pacjentów (średnia [. SD] wieku, 59 . Continue reading “Śródbrzeżne zawory do rozedmy płuc bez interlobarowej wentylacji pobocznej”