Brak działania Lowastatyny na restenozę po angioplastyce wieńcowej ad 6

Skumulowana krzywa dystrybucji dla zmiany stopnia zwężenia przy zmianie wskaźnika od wartości zmierzonej natychmiast po angioplastyce do wartości uzyskanej po restrykcji angiograficznej (późne straty) według grupy leczenia. Późna strata jest obliczana jako różnica w dwóch wartościach, z których każda wyraża stopień zwężenia jako procent średnicy naczynia. Figura pokazuje skumulowane krzywe rozkładu dla stopnia zwężenia w uszkodzeniu indeksu przed angioplastyką, po angioplastyce i przy drugiej angiografii po sześciu miesiącach. Krzywe poruszają się od prawej przed angioplastycznością w lewo po angioplastyce, co wskazuje na krótkotrwały wzrost. W spoczynku krzywe cofają się w prawo, odzwierciedlając późną stratę. Continue reading “Brak działania Lowastatyny na restenozę po angioplastyce wieńcowej ad 6”

Wpływ błon dializy w leczeniu pacjentów z ostrą niewydolnością nerek czesc 4

Pacjenci z tej pierwszej grupy przeżyli dłużej po rozpoczęciu dializy (mediana przeżycia> 84 vs 22 dni) (P = 0,3). Czterdziestu pacjentów (20 w każdej grupie) miało nonoliguryczną ostrą niewydolność nerek w czasie rozpoczęcia dializy. Oliguria rozwinęła się u 15 z 20 pacjentów (75 procent) poddawanych dializie z błoną cuprofanową oraz u 8 (40 procent) osób poddawanych dializie z membraną polimetakrylanu metylu (P = 0,047 po skorygowaniu o ocenę APACHE II). W grupie pacjentów, którzy nie mieli skoliozy przed dializą, pacjenci poddawani dializie z membraną polimetakrylanu metylu wykazywali lepsze wyniki niż dialekty z membraną cuprofanową, w odniesieniu do odzyskania funkcji nerek (P = 0,003), przeżywalność (P = 0,01) i mediana liczby zabiegów dializacyjnych potrzebnych do wyzdrowienia (3 vs. 17 zabiegów, P <0,05). Continue reading “Wpływ błon dializy w leczeniu pacjentów z ostrą niewydolnością nerek czesc 4”

Krwawienia

Przekrwienie np. skóry podczas pracy mięśniowej kończyn znacznie odbiega od jej przekrwienia spowodowanego jej stanem zapalnym. Krwawienia np. miesiączkowe są fizjologiczne, mogą jednak być patologiczne, jeżeli powtarzają się częściej i są bardzo obfite. Wymioty np. Continue reading “Krwawienia”

Badanie szpiku w zatruciu fenylohydrazyna

Badanie szpiku w zatruciu fenylohydrazyną wykazuje przejście szpiku żółtego w szpik czerwony i przerost jego części erytroblastycznej. Część Ieukoblastyczna również przerasta, lecz w znacznie mniejszym stopniu niż część erytroblastyczna. Duże podrażnienie układu krwiotwórczego wyraża się jeszcze tym, że w różnych narządach wytwarzają się ogniska krwiotwórcze, czyli występuje obraz płodowego pozaszpikowego tworzenia się krwinek. Podrażnienie szpiku jest wywołane nie tylko przez sam jad hemolityczny, lecz również przez wytwory zhemolizowanych krwinek. Doświadczenia Studzińskiego wykazały, że wprowadzenie zhemolizowanej krwi zwierzęcia wywołuje zwiększenie się liczby krwinek we krwi krążącej, Szustow zaś wykazał, że małe dawki fenylohydrazyny wywołują zwiększenie się liczby krwinek czerwonych do 9 milionów w 1 mm3 krwi. Continue reading “Badanie szpiku w zatruciu fenylohydrazyna”