Śródbrzeżne zawory do rozedmy płuc bez interlobarowej wentylacji pobocznej

Bronchoskopowe zmniejszenie objętości płuc przy użyciu jednokierunkowych zastawek śródczaszkowych jest potencjalnym leczeniem u pacjentów z ciężką rozedmą płuc. Do tej pory korzyści były niewielkie, ale postawiono hipotezę, że są one znacznie większe u pacjentów bez wentylacji międzywarstwowej pobocznej niż w wentylacji bocznej. Metody
Losowo przydzieliliśmy pacjentów z ciężką rozedmą płuc i potwierdzonym brakiem wentylacji bocznej do bronchoskopowego leczenia zastawkami kończyn dolnych (grupa EBV) lub do kontynuacji standardowej opieki medycznej (grupa kontrolna). Pierwotnymi wynikami były zmiany od wartości początkowej do 6 miesięcy z wymuszoną objętością wydechową w ciągu sekundy (FEV1), wymuszoną pojemność życiową (FVC) i 6-minutowy spacer.
Wyniki
Zrekrutowano osiemdziesięciu czterech pacjentów, z których 16 zostało wykluczonych z powodu wentylacji bocznej (13 pacjentów) lub z powodu niedostępności odcinków klatki piersiowej dla zastawek wewnątrzoskrzelowych (3 pacjentów). Pozostałe 68 pacjentów (średnia [. SD] wieku, 59 . 9 lat, 46 kobiet) było losowo przydzielonych do grupy EBV (34 pacjentów) lub do grupy kontrolnej (34). Na początku wartości FEV1 i FVC wynosiły odpowiednio 29 . 7% i 77 . 18% przewidywanych wartości, a 6-minutowy dystans marszu wynosił 374 . 86 m. Analizy oparte na analizie zamiany wykazały znacznie większą poprawę w grupie EBV niż w grupie kontrolnej od wartości początkowej do 6 miesięcy: wzrost FEV1 był większy w grupie z EBV niż w grupie kontrolnej o 140 ml (95% przedział ufności [CI ], 55 do 225), wzrost FVC był większy o 347 ml (95% CI, 107 do 588), a wzrost 6-minutowego spaceru był większy o 74 m (95% CI, 47 do 100) (P <0,01 dla wszystkich porównań). Po 6 miesiącach odnotowano 23 ciężkie zdarzenia niepożądane w grupie otrzymującej EBV, w porównaniu z 5 w grupie kontrolnej (p <0,001). Jeden pacjent z grupy EBV zmarł. Poważne zdarzenia niepożądane związane z leczeniem w tej grupie obejmowały odma opłucnowa (18% pacjentów) i zdarzenia wymagające wymiany zastawki (12%) lub usunięcia (15%).
Wnioski
Leczenie zastawki przedsionkowej znacznie poprawiło funkcję płuc i wydolność fizyczną u pacjentów z ciężką rozedmą płuc charakteryzującą się brakiem interlobarowej wentylacji bocznej. (Finansowane przez Holenderską Organizację ds. Badań i Rozwoju w zakresie Zdrowia oraz Uniwersyteckie Centrum Medyczne w Groningen, Niderlandzki numer rejestracyjny prób, NTR2876.)
Wprowadzenie
Wykazano, że bronchoskopowe zmniejszenie objętości płuc przy użyciu jednokierunkowych zastawek wewnątrzoskrzelowych stanowi potencjalne leczenie pacjentów z ciężką rozedmą płuc. Leczenie to było wcześniej badane w randomizowanym, kontrolowanym zastawce dooskrzelowym w badaniu przesiębiorstwa z otyłością (VENT) 1, które wykazało znaczną, ale umiarkowaną poprawę wymuszonej objętości wydechowej w ciągu sekundy (FEV1): wzrost w stosunku do wartości początkowej o 4,3% (95% przedział ufności [CI], 1,4 do 7,2). Analizy Post-hoc danych VENT sugerowały, że leczenie zastawki przedsionkowej może być bardziej skuteczne u pacjentów, którzy mieli pełną szczelinę (w porównaniu z niecałkowitą szczeliną) pomiędzy płatem, który był celem leczenia, a sąsiednim płatem w tomografii komputerowej o wysokiej rozdzielczości (HRCT) i gdy leczenie zastawki osierdzeniowej kończy się całkowitym zablokowaniem płata docelowego.1
Kompletna szczelina w HRCT jest zastępczym stwierdzeniem braku interlobarowej dodatkowej wentylacji; w przypadku wentylacji bocznej, zatkany płat może być ponownie wypełniony przez jego karkówki.2 Trudno jest ocenić kompletność szczeliny w HRCT, aby przewidzieć brak wentylacji bocznej, z istotnymi zmianami międzyobserowymi.3. Tymczasowe bronchoskopowe zamknięcie płata, osiągnięty przez napełnienie cewnika balonowego w płatowatym zapaleniu oskrzeli, jest innym sposobem oceny wentylacji bocznej
[przypisy: endometrioza wikipedia, uni dent, opinie pacjentów o lekarzach ]

Powiązane tematy z artykułem: endometrioza wikipedia opinie pacjentów o lekarzach uni dent