Okołooperacyjna rozuwastatyna w kardiochirurgii ad 8

Jednak poprzednie próby sugerowały, że okrężna terapia statynami była korzystna zarówno u białych, jak iu południowo-wschodnich Azjatów, przy czym ta ostatnia stanowiła około jedną trzecią pacjentów w wcześniej opublikowanych badaniach i chociaż atorwastatyna była testowana w większości badań, korzyści również zgłaszano z prawastatyną, symwastatyną i rozuwastatyną (ryc. S5 w dodatku uzupełniającym). Biorąc pod uwagę brak dobrych dowodów na korzystny wpływ okołooperacyjnej terapii statynami w naszym badaniu, niekorzystny wpływ na czynność nerek wymaga starannego rozważenia. Leczenie rozuwastatyną powodowało istotnie wyższe stężenie kreatyniny w osoczu niż placebo po 48 godzinach od operacji, a różnica ta utrzymywała się przez 5 dni. Równolegle wystąpił znaczny nadmiar ostrego uszkodzenia nerek z rozuwastatyną. Tylko dwie próby okołooperacyjnej terapii statynami obejmowały seryjne pooperacyjne poziomy kreatyniny, 12,14 i znacznie niższe poziomy w 24 i 48 godzinie wśród pacjentów przypisanych do statyny w połączonych wynikach37 były napędzane głównie przez wyniki niezaślepionego badania z udziałem chińskich pacjentów poddawana niekardiologicznemu zabiegowi kardiochirurgicznemu.12 Metaanaliza pięciu badań, w których zgłoszono ostre uszkodzenie nerek po operacji kardiochirurgicznej u 467 pacjentów, nie wykazała wpływu leczenia statynami.37 Chociaż obserwowane przez nas działania niepożądane na czynność nerek mogą odnosić się do grupa etniczna pacjentów lub stosowanie rosuwastatyny (obserwowanej w innych sytuacjach w celu zwiększenia częstości białkomoczu38, ale nie poziomu kreatyniny lub częstości występowania uszkodzenia nerek39), nie można stwierdzić, że efekt klasyczny terapii statynami u pacjentów poddawanych zabiegom kardiochirurgicznym być wykluczone.
Podsumowując, pomimo obiecujących obserwacji w badaniach eksperymentalnych i małych próbach klinicznych, stwierdziliśmy, że okołooperacyjne leczenie statynami nie zapobiegało pooperacyjnemu migotaniu przedsionków ani okołooperacyjnemu uszkodzeniu mięśnia sercowego u pacjentów poddawanych planowym zabiegom kardiochirurgicznym. Continue reading “Okołooperacyjna rozuwastatyna w kardiochirurgii ad 8”

Okołooperacyjna rozuwastatyna w kardiochirurgii ad 7

Ponadto niedawny systematyczny przegląd Cochrane tych badań wykazał dowody selektywnego raportowania i stronniczości publikacji18. Sugestia, że okołooperacyjne leczenie statynami może być związane z mniej poważnym uszkodzeniem mięśnia sercowego, wynika z jednego randomizowanego, kontrolowanego placebo badania z udziałem 200 pacjentów poddanych zabiegowi CABG9 oraz z niezaślepionego randomizowanego badania z udziałem 151 pacjentów poddanych niecałkownej operacji kardiochirurgicznej, w którym również stwierdzono poprawę funkcji lewej komory serca. W związku z tym duże różnice w wynikach odnotowanych w tych badaniach mogą nie dostarczyć wiarygodnego wskazania rzeczywistych efektów okołooperacyjnej terapii statynami.34, 35 Natomiast w badaniu STICS uczestniczyło więcej pacjentów i, co jest najbardziej istotne, więcej przypadków migotania przedsionków niż we wszystkich poprzednich połączonych badaniach. Zarejestrowaliśmy wysoki poziom przestrzegania przypisanego schematu, systematycznie oceniamy określone wyniki w sposób zaślepiony i porównaliśmy wyniki między grupami badanymi na zasadzie zamiaru leczenia. Pacjenci rekrutowani w naszym badaniu byli młodsi i mieli mniejszą częstość występowania wcześniejszego zawału mięśnia sercowego i wyższą średnią frakcję wyrzutową lewej komory, a także wyższą częstość stosowania beta-adrenolityków niż pacjenci w badaniu ARMYDA-3, 13 wszystkich które prawdopodobnie przyczyniły się do mniejszej częstości występowania pooperacyjnego migotania przedsionków, które zaobserwowaliśmy. Niemniej jednak nie było dowodów na to, że okołozabiegowa terapia rozuwastatyną powodowała korzystne działania wśród dużej liczby pacjentów w podgrupach wysokiego ryzyka włączonych do naszego badania (ryc. S2 w dodatku uzupełniającym). Continue reading “Okołooperacyjna rozuwastatyna w kardiochirurgii ad 7”

Okołooperacyjna rozuwastatyna w kardiochirurgii ad 6

Analizy wyników pierwotnych nie zostały istotnie zmienione przez dostosowanie do charakterystyk wyjściowych. Rosuwastatyna również nie miała znaczącego wpływu na wtórne wyniki związane z uszkodzeniem mięśnia sercowego (Tabela 2). Ponadto, rozuwastatyna nie była związana ze znacznie niższym ryzykiem uszkodzenia mięśnia sercowego niż placebo w którejkolwiek z wcześniej określonych lub retrospektywnie badanych podgrup. (Dodatkowe szczegóły dotyczące analiz podgrup można znaleźć na rys. S2, S3 i S4 w dodatkowym dodatku).
Inne negatywne wyniki
Wewnątrzszpitalne wyniki niepożądane monitorowano do czasu wypisu. Migotanie przedsionków zidentyfikowano klinicznie za pomocą rutynowej elektrokardiografii lub oceny objawów u 16% pacjentów w grupie rozuwastatyny, w porównaniu z 12% pacjentów w grupie placebo (p = 0,03) (tabela 2). Continue reading “Okołooperacyjna rozuwastatyna w kardiochirurgii ad 6”

Wszy “akrobatyczne”

65-letni mężczyzna zgłosił się do kliniki dermatologii z sześciotygodniową historią ciężkiego świądu w okolicy pachwinowej. Badanie nie wykazało żadnych zmian skórnych, a objawy zostały następnie zbadane za pomocą dermoskopii. Dermoskopia ujawniła nitkę mocno związaną z włosami łonowymi, a także poruszającego się pasożyta w kształcie kraba. Żadne inne obszary zawierające włosy nie zostały uszkodzone. Continue reading “Wszy “akrobatyczne””

Śródbrzeżne zawory do rozedmy płuc bez interlobarowej wentylacji pobocznej ad 6

Analiza post hoc ustaleń HRCT u pacjentów, którzy ukończyli badanie wykazała, że u pacjentów z heterogenną rozedmą płuc iu osób z homogenną rozedmą płuc występowała znacząca różnica między grupami w FEV1, 6-minutowym dystansie marszu, objętości szczątkowej i wyniku SGRQ u pacjentów z heterogenną rozedmą płuc. przychylność grupy EBV po 6 miesiącach obserwacji. Skutki były większe u pacjentów z heterogenną rozedmą płuc niż u osób z jednorodną rozedmą płuc (tabela S7 w dodatkowym dodatku). Zdarzenia niepożądane
Tabela 3. Tabela 3. Poważne zdarzenia niepożądane w ciągu 6 miesięcy obserwacji. Jedna odmę opłucnowa została wykryta w 84 ocenach, które przeprowadzono za pomocą systemu Chartis. Continue reading “Śródbrzeżne zawory do rozedmy płuc bez interlobarowej wentylacji pobocznej ad 6”

Śródbrzeżne zawory do rozedmy płuc bez interlobarowej wentylacji pobocznej ad 5

Mediana czterech zastawek wewnątrzoskrzelowych (zakres od dwóch do siedmiu) została umieszczona na pacjenta, przy medianie czasu zabiegu 18 minut (zakres od 6 do 51). Średni pobyt w szpitalu po leczeniu wynosił dzień (zakres od do 13). Szczegółowy opis procedury znajduje się w Rozdziale 9 Dodatku Uzupełniającego. Podstawowe wyniki
Tabela 2. Tabela 2. Średnia zmiana od wartości początkowej do 6 miesięcy obserwacji pierwotnych wyników skuteczności w populacji, której celem jest leczenie w celu leczenia. Rysunek 1. Continue reading “Śródbrzeżne zawory do rozedmy płuc bez interlobarowej wentylacji pobocznej ad 5”

Śródbrzeżne zawory do rozedmy płuc bez interlobarowej wentylacji pobocznej czesc 4

Przy poziomie alfa 5% i poziomie beta 20% obliczyliśmy, że będziemy musieli losowo przypisać 28 pacjentów do grup badanych (14 na grupę), z których każdy może być w pełni oceniony pod kątem zmian w procent przewidywanej wartości FEV1. Kolejna analiza okresowa dotycząca bezpieczeństwa, wycofanie się z badania i ocena dokładności założeń FEV1 wykazały wyższy odsetek odmy opłucnowej i niższą średnią różnicę względem wartości wyjściowej dla procentu przewidywanej wartości FEV1, niż zakładaliśmy. Aby uwzględnić te wyniki, 68 pacjentów zostało uznanych za konieczne do randomizacji. Wykonano test na dwie próbki i dokładny test Fishera w celu przetestowania różnic między grupami na początku badania. Analizy typu intention-to-treat przeprowadzono na pierwotnych punktach końcowych; jeśli po wyjściu z badania nie było dostępnych danych, w przypadku brakujących danych zastosowano wiele imputacji. Pierwotne, wtórne i inne wyniki skuteczności oceniano również w analizach ograniczonych do pacjentów, którzy ukończyli badanie. Zastosowano sparowane t-testy lub w przypadku braku rozkładu normalnego użyto testu rangowanej liczby Wilcoxona, aby porównać grupy pod względem zmian od wartości wyjściowych do 6 miesięcy w wynikach badania. Continue reading “Śródbrzeżne zawory do rozedmy płuc bez interlobarowej wentylacji pobocznej czesc 4”

Śródbrzeżne zawory do rozedmy płuc bez interlobarowej wentylacji pobocznej cd

Ciągły przepływ wydechowy przez cewnik wskazuje na wentylację poboczną, a przepływ stopniowo zmniejsza się do zera, co wskazuje na brak wentylacji pobocznej. Zephyr zastawki wewnątrzoskrzelowe (Pulmonx) zostały umieszczone we wszystkich segmentach lub podsegmentach docelowego płata, jak opisano wcześniej, z pacjentem pod znieczuleniem ogólnym lub świadomą sedacją.1.4. Złożenie zaworu wykonano podczas początkowej procedury bronchoskopowej dla pacjentów przypisanych do EBV w grupie i po 6 miesiącach w przypadku pacjentów przypisanych do grupy kontrolnej. Mierniki rezultatu
Pierwszorzędowe wyniki pomiarów to poprawa od wartości wyjściowej do 6 miesięcy w FEV1, wymuszonej pojemności życiowej (FVC) i 6-minutowej odległości w grupie EBV w porównaniu z grupą kontrolną. Wtórne wyniki leczenia, wśród pacjentów, którzy ukończyli badanie, to poprawa od wartości wyjściowych do 6 miesięcy w FEV1, wymuszonej pojemności życiowej (FVC), 6-minutowego spaceru, całkowity wynik w kwestionariuszu oddechowym St. George a (SGRQ; 0 do 100, z wyższymi wynikami wskazującymi gorszą jakość życia), 7,8 wynik na Klinicznej POChP (przewlekła obturacyjna choroba płuc) Kwestionariusz (CCQ; wyniki wahają się od 0 do 6, z wyższymi wynikami wskazującymi na gorsze funkcjonowanie), 9 i całkowita objętość leczonego płata na wdechowej HRCT. Odpowiedź kliniczną zdefiniowano na podstawie ustalonych minimalnych klinicznie istotnych różnic w stosunku do wartości wyjściowej (FEV1, 10% wzrost 10; 6-minutowy dystans spacerowy, 26-m wzrost 11, wynik SGRQ, 4-punktowe zmniejszenie8, wynik CCQ, 0,4- redukcja punktowa9, całkowita objętość leczonego płata, redukcja 350 ml2 i objętość resztkowa, redukcja 430 ml12). Continue reading “Śródbrzeżne zawory do rozedmy płuc bez interlobarowej wentylacji pobocznej cd”

Śródbrzeżne zawory do rozedmy płuc bez interlobarowej wentylacji pobocznej ad

W połączeniu z HRCT wykazano, że metoda ta zwiększa przewidywalność zmniejszenia objętości płuc po leczeniu zastawki z dostępu dooskrzelowego.4 Przeprowadziliśmy randomizowane, kontrolowane badanie, zwane STELVIO, w celu zbadania skuteczności leczenia zastawki przedsionkowej u pacjentów z ciężkim rozedma płuc, u której stwierdzono brak wentylacji bocznej. Metody
Projekt badania i nadzór
Było to randomizowane, kontrolowane badanie porównujące leczenie zastawki wewnątrzoskrzelowej ze standardową opieką medyczną, 5 z przejściem w 6 miesięcy do leczenia zastawki przedsionkowej u pacjentów przypisanych do standardowej opieki medycznej. Badanie przeprowadzono zgodnie z postanowieniami Deklaracji Helsińskiej w Uniwersyteckim Centrum Medycznym Groningen (UMCG) w Holandii i zatwierdzono je przez komisję etyczną UMCG. Wszyscy pacjenci wyrazili pisemną, świadomą zgodę. Wszystkie urządzenia zostały zakupione komercyjnie z Pulmonx (wszystkie cewniki po normalnych cenach rynkowych i wszystkie zawory po 50% ceny rynkowej); Pulmonx nie był zaangażowany w żadną część badania.
Pacjenci
Pacjenci z rozedmą płuc, którzy byli w wieku powyżej 35 lat i zaprzestali palenia więcej niż 6 miesięcy wcześniej, kwalifikowali się do badania, jeśli mieli FEV1 po rozszerzeniu oskrzeli, który był mniejszy niż 60% przewidywanej wartości, całkowita pojemność płuc (TLC) było to więcej niż 100% przewidywanej wartości, a objętość resztkowa była większa niż 150% wartości przewidywanej, z wynikiem na skali MMRC 6 o więcej niż (w skali od 0 do 4) , z wyższymi wynikami wskazującymi na silniejszą duszność). Dodatkowym kryterium kwalifikowalności był płat, który został określony jako cel leczenia, z pełną lub prawie całkowitą szczeliną między płatem docelowym a sąsiednim płatem, co oceniono wizualnie na HRCT. Continue reading “Śródbrzeżne zawory do rozedmy płuc bez interlobarowej wentylacji pobocznej ad”

Biwalirudyna lub niefrakcjonowana heparyna w ostrych zespołach wieńcowych cd

Wszystkie interwencje były prowadzone w sposób otwarty. Biwalirudynę podano zgodnie z oznakowaniem produktu, z bolusem 0,75 mg na kilogram masy ciała, a następnie natychmiast infuzją 1,75 mg na kilogram na godzinę do zakończenia PCI. Biwalirudyna została następnie zatrzymana pod koniec PCI lub przedłużona zgodnie z późniejszym losowym przypisaniem. Wśród pacjentów, którzy zostali wyznaczeni do przedłużonego leczenia, można podawać biwalirudynę w pełnej dawce do 4 godzin lub w zmniejszonej dawce 0,25 mg na kilogram na godzinę przez co najmniej 6 godzin, z wyborem między tymi dwoma schematami leczenia według uznania leczących lekarzy.11 Heparynę podawano w dawce od 70 do 100 jednostek na kilogram u pacjentów nie otrzymujących inhibitorów glikoproteiny IIb / IIIa oraz w dawce od 50 do 70 jednostek na kilogram u pacjentów otrzymujących inhibitory glikoproteiny IIb / IIIa . Późniejsza korekta dawki heparyny na podstawie aktywowanego czasu krzepnięcia pozostawiono w gestii lekarzy leczących.
Inhibitor glikoproteiny IIb / IIIa mógł być podawany przed PCI wszystkim pacjentom z grupy heparynowej na podstawie oceny lekarza leczącego, ale lek miał być podawany w grupie biwalirudyny tylko u pacjentów z periatryczno-niedokrwiennymi powikłaniami (tj. reflow lub gigantyczny skrzeplina) po PCI. Continue reading “Biwalirudyna lub niefrakcjonowana heparyna w ostrych zespołach wieńcowych cd”