Śródbrzeżne zawory do rozedmy płuc bez interlobarowej wentylacji pobocznej cd

Ciągły przepływ wydechowy przez cewnik wskazuje na wentylację poboczną, a przepływ stopniowo zmniejsza się do zera, co wskazuje na brak wentylacji pobocznej. Zephyr zastawki wewnątrzoskrzelowe (Pulmonx) zostały umieszczone we wszystkich segmentach lub podsegmentach docelowego płata, jak opisano wcześniej, z pacjentem pod znieczuleniem ogólnym lub świadomą sedacją.1.4. Złożenie zaworu wykonano podczas początkowej procedury bronchoskopowej dla pacjentów przypisanych do EBV w grupie i po 6 miesiącach w przypadku pacjentów przypisanych do grupy kontrolnej. Mierniki rezultatu
Pierwszorzędowe wyniki pomiarów to poprawa od wartości wyjściowej do 6 miesięcy w FEV1, wymuszonej pojemności życiowej (FVC) i 6-minutowej odległości w grupie EBV w porównaniu z grupą kontrolną. Wtórne wyniki leczenia, wśród pacjentów, którzy ukończyli badanie, to poprawa od wartości wyjściowych do 6 miesięcy w FEV1, wymuszonej pojemności życiowej (FVC), 6-minutowego spaceru, całkowity wynik w kwestionariuszu oddechowym St. George a (SGRQ; 0 do 100, z wyższymi wynikami wskazującymi gorszą jakość życia), 7,8 wynik na Klinicznej POChP (przewlekła obturacyjna choroba płuc) Kwestionariusz (CCQ; wyniki wahają się od 0 do 6, z wyższymi wynikami wskazującymi na gorsze funkcjonowanie), 9 i całkowita objętość leczonego płata na wdechowej HRCT. Odpowiedź kliniczną zdefiniowano na podstawie ustalonych minimalnych klinicznie istotnych różnic w stosunku do wartości wyjściowej (FEV1, 10% wzrost 10; 6-minutowy dystans spacerowy, 26-m wzrost 11, wynik SGRQ, 4-punktowe zmniejszenie8, wynik CCQ, 0,4- redukcja punktowa9, całkowita objętość leczonego płata, redukcja 350 ml2 i objętość resztkowa, redukcja 430 ml12). Continue reading “Śródbrzeżne zawory do rozedmy płuc bez interlobarowej wentylacji pobocznej cd”

Śródbrzeżne zawory do rozedmy płuc bez interlobarowej wentylacji pobocznej ad

W połączeniu z HRCT wykazano, że metoda ta zwiększa przewidywalność zmniejszenia objętości płuc po leczeniu zastawki z dostępu dooskrzelowego.4 Przeprowadziliśmy randomizowane, kontrolowane badanie, zwane STELVIO, w celu zbadania skuteczności leczenia zastawki przedsionkowej u pacjentów z ciężkim rozedma płuc, u której stwierdzono brak wentylacji bocznej. Metody
Projekt badania i nadzór
Było to randomizowane, kontrolowane badanie porównujące leczenie zastawki wewnątrzoskrzelowej ze standardową opieką medyczną, 5 z przejściem w 6 miesięcy do leczenia zastawki przedsionkowej u pacjentów przypisanych do standardowej opieki medycznej. Badanie przeprowadzono zgodnie z postanowieniami Deklaracji Helsińskiej w Uniwersyteckim Centrum Medycznym Groningen (UMCG) w Holandii i zatwierdzono je przez komisję etyczną UMCG. Wszyscy pacjenci wyrazili pisemną, świadomą zgodę. Wszystkie urządzenia zostały zakupione komercyjnie z Pulmonx (wszystkie cewniki po normalnych cenach rynkowych i wszystkie zawory po 50% ceny rynkowej); Pulmonx nie był zaangażowany w żadną część badania.
Pacjenci
Pacjenci z rozedmą płuc, którzy byli w wieku powyżej 35 lat i zaprzestali palenia więcej niż 6 miesięcy wcześniej, kwalifikowali się do badania, jeśli mieli FEV1 po rozszerzeniu oskrzeli, który był mniejszy niż 60% przewidywanej wartości, całkowita pojemność płuc (TLC) było to więcej niż 100% przewidywanej wartości, a objętość resztkowa była większa niż 150% wartości przewidywanej, z wynikiem na skali MMRC 6 o więcej niż (w skali od 0 do 4) , z wyższymi wynikami wskazującymi na silniejszą duszność). Dodatkowym kryterium kwalifikowalności był płat, który został określony jako cel leczenia, z pełną lub prawie całkowitą szczeliną między płatem docelowym a sąsiednim płatem, co oceniono wizualnie na HRCT. Continue reading “Śródbrzeżne zawory do rozedmy płuc bez interlobarowej wentylacji pobocznej ad”

Śródbrzeżne zawory do rozedmy płuc bez interlobarowej wentylacji pobocznej

Bronchoskopowe zmniejszenie objętości płuc przy użyciu jednokierunkowych zastawek śródczaszkowych jest potencjalnym leczeniem u pacjentów z ciężką rozedmą płuc. Do tej pory korzyści były niewielkie, ale postawiono hipotezę, że są one znacznie większe u pacjentów bez wentylacji międzywarstwowej pobocznej niż w wentylacji bocznej. Metody
Losowo przydzieliliśmy pacjentów z ciężką rozedmą płuc i potwierdzonym brakiem wentylacji bocznej do bronchoskopowego leczenia zastawkami kończyn dolnych (grupa EBV) lub do kontynuacji standardowej opieki medycznej (grupa kontrolna). Pierwotnymi wynikami były zmiany od wartości początkowej do 6 miesięcy z wymuszoną objętością wydechową w ciągu sekundy (FEV1), wymuszoną pojemność życiową (FVC) i 6-minutowy spacer.
Wyniki
Zrekrutowano osiemdziesięciu czterech pacjentów, z których 16 zostało wykluczonych z powodu wentylacji bocznej (13 pacjentów) lub z powodu niedostępności odcinków klatki piersiowej dla zastawek wewnątrzoskrzelowych (3 pacjentów). Pozostałe 68 pacjentów (średnia [. SD] wieku, 59 . Continue reading “Śródbrzeżne zawory do rozedmy płuc bez interlobarowej wentylacji pobocznej”

Okołooperacyjna rozuwastatyna w kardiochirurgii ad 8

Jednak poprzednie próby sugerowały, że okrężna terapia statynami była korzystna zarówno u białych, jak iu południowo-wschodnich Azjatów, przy czym ta ostatnia stanowiła około jedną trzecią pacjentów w wcześniej opublikowanych badaniach i chociaż atorwastatyna była testowana w większości badań, korzyści również zgłaszano z prawastatyną, symwastatyną i rozuwastatyną (ryc. S5 w dodatku uzupełniającym). Biorąc pod uwagę brak dobrych dowodów na korzystny wpływ okołooperacyjnej terapii statynami w naszym badaniu, niekorzystny wpływ na czynność nerek wymaga starannego rozważenia. Leczenie rozuwastatyną powodowało istotnie wyższe stężenie kreatyniny w osoczu niż placebo po 48 godzinach od operacji, a różnica ta utrzymywała się przez 5 dni. Równolegle wystąpił znaczny nadmiar ostrego uszkodzenia nerek z rozuwastatyną. Tylko dwie próby okołooperacyjnej terapii statynami obejmowały seryjne pooperacyjne poziomy kreatyniny, 12,14 i znacznie niższe poziomy w 24 i 48 godzinie wśród pacjentów przypisanych do statyny w połączonych wynikach37 były napędzane głównie przez wyniki niezaślepionego badania z udziałem chińskich pacjentów poddawana niekardiologicznemu zabiegowi kardiochirurgicznemu.12 Metaanaliza pięciu badań, w których zgłoszono ostre uszkodzenie nerek po operacji kardiochirurgicznej u 467 pacjentów, nie wykazała wpływu leczenia statynami.37 Chociaż obserwowane przez nas działania niepożądane na czynność nerek mogą odnosić się do grupa etniczna pacjentów lub stosowanie rosuwastatyny (obserwowanej w innych sytuacjach w celu zwiększenia częstości białkomoczu38, ale nie poziomu kreatyniny lub częstości występowania uszkodzenia nerek39), nie można stwierdzić, że efekt klasyczny terapii statynami u pacjentów poddawanych zabiegom kardiochirurgicznym być wykluczone.
Podsumowując, pomimo obiecujących obserwacji w badaniach eksperymentalnych i małych próbach klinicznych, stwierdziliśmy, że okołooperacyjne leczenie statynami nie zapobiegało pooperacyjnemu migotaniu przedsionków ani okołooperacyjnemu uszkodzeniu mięśnia sercowego u pacjentów poddawanych planowym zabiegom kardiochirurgicznym. Continue reading “Okołooperacyjna rozuwastatyna w kardiochirurgii ad 8”