Biwalirudyna lub niefrakcjonowana heparyna w ostrych zespołach wieńcowych ad

MATRIX Antytrombina była randomizowanym porównaniem biwalirudyny i niefrakcjonowanej heparyny z udziałem 7213 pacjentów z zawałem mięśnia sercowego z uniesieniem odcinka ST (STEMI) lub ostrym zespołem wieńcowym z uniesieniem odcinka ST, u których planowano PCI. Terapia MATRIX Duration to randomizowane porównanie przedłużonego podawania biwalirudyny z infuzją po zabiegu PCI z krótkotrwałym podawaniem biwalirudyny bez wlewu po PCI, u 3610 pacjentów, którym przydzielono przyjmowanie biwalirudyny.11,12 Wsparcie badań i nadzór
Program MATRIX został zaprojektowany przez pierwszego autora i zatwierdzony przez instytucjonalną komisję odwoławczą w każdym centrum uczestniczącym. Badanie zostało sponsorowane przez włoskie Towarzystwo Kardiologii Inwazyjnej (GISE), organizację non-profit, i otrzymało wsparcie finansowe od firmy Medicines Company i Terumo Medical. (Szczegóły znajdują się w dodatkowym dodatku, dostępnym wraz z pełnym tekstem tego artykułu na stronie.) Firma Leki dostarczyła biwalirudynę do próby; w przeciwnym razie sponsor i sponsorzy nie mieli żadnej roli w projektowaniu badania, gromadzeniu, monitorowaniu, analizie i interpretacji danych ani pisaniu raportu. Zarówno sponsor, jak i firma Medicines (jeden z fundatorów) dokonali przeglądu rękopisu, ale nie dostarczyli żadnych komentarzy w odniesieniu do treści. Pierwszy szkic manuskryptu został napisany przez pierwszego autora przy pomocy innych autorów i z ograniczoną edycją do stylu przez MedLink Healthcare Communications (finansowany przez GISE). Wszyscy autorzy gwarantują dokładność i kompletność danych i wszystkich analiz oraz wierność tego raportu dla protokołu próbnego, który jest dostępny pod adresem. Continue reading “Biwalirudyna lub niefrakcjonowana heparyna w ostrych zespołach wieńcowych ad”

Biwalirudyna lub niefrakcjonowana heparyna w ostrych zespołach wieńcowych

Istnieją sprzeczne dowody dotyczące skuteczności i bezpieczeństwa biwalirudyny podawanej w ramach przezskórnej interwencji wieńcowej (PCI) u pacjentów z ostrym zespołem wieńcowym. Metody
Losowo przydzielono 7213 pacjentów z ostrym zespołem wieńcowym, u których PCI spodziewało się otrzymać biwalirudynę lub heparynę niefrakcjonowaną. Pacjenci z grupy biwalirudyny byli następnie losowo przydzielani do otrzymywania lub do nieużywania wlewu biwalirudyny po PCI. Pierwotne wyniki porównania biwalirudyny i heparyny to wystąpienie ciężkich zdarzeń niepożądanych dotyczących układu krążenia (zgonu, zawału mięśnia sercowego lub udaru) oraz zdarzeń niepożądanych w sieci (kompozycja poważnych krwawień lub poważnego niepożądanego zdarzenia sercowo-naczyniowego). Pierwszorzędowym wynikiem porównania infuzji biwalirudyny po PCI z brakiem wlewu po PCI było połączenie rewaskularyzacji z naczyniem docelowym, jednoznacznej zakrzepicy w stencie lub zdarzeń niepożądanych w sieci.
Wyniki
Częstość występowania niepożądanych zdarzeń sercowo-naczyniowych nie była istotnie niższa w przypadku stosowania biwalirudyny niż w przypadku heparyny (odpowiednio 10,3% i 10,9%, względne ryzyko 0,94, 95% przedział ufności [CI], 0,81-1,09, P = 0,44), ani też odsetek zdarzeń niepożądanych netto (odpowiednio 11,2% i 12,4%, ryzyko względne, 0,89, 95% CI, 0,78 do 1,03, P = 0,12). Wlew biwalirudyny po PCI, w porównaniu z brakiem wlewu, nie zmniejszył istotnie szybkości pilnej rewaskularyzacji naczynia docelowego, określonej zakrzepicy w stencie ani zdarzeń niepożądanych netto (odpowiednio 11,0% i 11,9%, względne ryzyko, 0,91; 95% CI, 0,74 do 1,11, P = 0,34). Continue reading “Biwalirudyna lub niefrakcjonowana heparyna w ostrych zespołach wieńcowych”

Śródbrzeżne zawory do rozedmy płuc bez interlobarowej wentylacji pobocznej ad 8

Ten wzrost częstości występowania odmy opłucnowej jest prawdopodobnie wynikiem bardziej udanego wykonania leczenia zastawki przedsionkowej (skutkującym zwiększeniem odsetka pacjentów ze znacznym zmniejszeniem objętości płata) i doborem pacjentów (tj. Pacjentów bez przepływu bocznego). Wszystkie przypadki odmy opłucnowej w grupie otrzymującej EBV wystąpiły w ciągu dnia po leczeniu zastawki przedsionkowej, gdy pacjenci byli nadal hospitalizowani. Ponieważ odma opłucnowa jest potencjalnie zagrażającym życiu powikłaniem u pacjentów z ciężką rozedmą płuc, okazało się, że kluczowe znaczenie ma ścisłe monitorowanie pacjentów po leczeniu zastawkami wewnątrzoskrzelowymi, w tym monitorowanie po wypisaniu. Wszystkie przypadki odmy opłucnowej w naszym badaniu były prowadzone zgodnie z opublikowanymi wytycznymi.22,24 Powtórna bronchoskopia jest czasami konieczna, aby zastąpić lub tymczasowo lub trwale usunąć zastawki wewnątrzoskrzelowe. Powody, aby to zrobić, obejmują utratę początkowej redukcji objętości płuc ze względu na tworzenie się tkanki ziarninowej lub migrację zastawki. Wcześniejsze badania postulowały, że leczenie zastawki wewnątrzoskrzelowej jest w pełni odwracalne i nie wyklucza przyszłych opcji terapeutycznych.1,2,4 Nasze badanie potwierdza ten pogląd, ponieważ wszyscy pacjenci, u których usunięto zastawki wewnątrzoskrzelowe, bez dalszych działań ubocznych. Continue reading “Śródbrzeżne zawory do rozedmy płuc bez interlobarowej wentylacji pobocznej ad 8”

Śródbrzeżne zawory do rozedmy płuc bez interlobarowej wentylacji pobocznej ad 7

Zawory wewnątrzoskrzelowe zostały zatrzymane w ciągu 6-miesięcznego okresu badania u 79% początkowo leczonych pacjentów. To prospektywne, randomizowane, kontrolowane badanie potwierdziło wyniki badań otwartych i post hoc oceniających odpowiedzi na leczenie zastawki przedsionkowej.1,2,4,18 W badaniu VENT ogólne korzyści były umiarkowane, ale analiza post hoc wykazała znacznie większa poprawa FEV1 u pacjentów z pełną szczeliną, co wskazuje na brak wentylacji bocznej, niż u pacjentów z niecałkowitą bruzdą. Poprzednie wieloośrodkowe badanie walidujące system Chartis, które mierzy wentylację poboczną, wykazało, że sukces leczenia nie był związany z metodą oceny szczeliny (tj. Ocena szczeliny za pomocą wysoce dedykowanej HRCT w porównaniu z oceną za pomocą systemu Chartis) .4 Jednak obecne wyniki pokazują, że przy ocenie wentylacji ubocznej ogólny wynik leczenia jest dodatni. W naszym badaniu 84 pacjentów zostało wstępnie wybranych na podstawie pełnych lub prawie całkowitych szczelin w badaniu HRCT, a dodatkowe 13 pacjentów (15%) zostało wykluczonych na podstawie oceny za pomocą systemu Chartis. Sądzimy, że rozsądne jest spekulować, że ci pacjenci z wentylacją boczną nie mieliby korzyści z leczenia zastawkami kończyn dolnych.
Wśród pacjentów, którzy ukończyli badanie, wystąpiła znacząca korzyść z leczenia FEV1, objętości resztkowej, 6-minutowego spaceru i wyników w skali CCQ i SGRQ, przy czym wielkość efektu znacznie przewyższała ustalone minimalne klinicznie istotne różnice dla tych wartości. Continue reading “Śródbrzeżne zawory do rozedmy płuc bez interlobarowej wentylacji pobocznej ad 7”