Wpływ błon dializy w leczeniu pacjentów z ostrą niewydolnością nerek ad 5

Jednak nie jest jasne, czy ta różnica w wynikach była spowodowana różnicą w przepływie lub biokompatybilnością dwóch zastosowanych membran. Wyniki naszych badań wskazują na znaczenie biokompatybilności membrany dializacyjnej. Aktywacja dopełniacza i krwinek białych obojętnochłonnych oraz opóźnienie w odzyskaniu czynności nerek mogą wystąpić w kilku szlakach10. Produkty aktywujące dopełniacz mają bezpośrednie i pośrednie właściwości zwężania naczyń23. Ponadto aktywowane granulocyty obojętnochłonne wydzielają kilka związków zwężających naczynia krwionośne, które mogą zaostrzać niedokrwienie, szczególnie w regionie rdzeniastym nerki, który jest szczególnie podatny na obrażenia niedokrwienne z powodu niskiego napięcia tlenu w tym regionie24,25. Continue reading “Wpływ błon dializy w leczeniu pacjentów z ostrą niewydolnością nerek ad 5”

Wpływ błon dializy w leczeniu pacjentów z ostrą niewydolnością nerek czesc 4

Pacjenci z tej pierwszej grupy przeżyli dłużej po rozpoczęciu dializy (mediana przeżycia> 84 vs 22 dni) (P = 0,3). Czterdziestu pacjentów (20 w każdej grupie) miało nonoliguryczną ostrą niewydolność nerek w czasie rozpoczęcia dializy. Oliguria rozwinęła się u 15 z 20 pacjentów (75 procent) poddawanych dializie z błoną cuprofanową oraz u 8 (40 procent) osób poddawanych dializie z membraną polimetakrylanu metylu (P = 0,047 po skorygowaniu o ocenę APACHE II). W grupie pacjentów, którzy nie mieli skoliozy przed dializą, pacjenci poddawani dializie z membraną polimetakrylanu metylu wykazywali lepsze wyniki niż dialekty z membraną cuprofanową, w odniesieniu do odzyskania funkcji nerek (P = 0,003), przeżywalność (P = 0,01) i mediana liczby zabiegów dializacyjnych potrzebnych do wyzdrowienia (3 vs. 17 zabiegów, P <0,05). Continue reading “Wpływ błon dializy w leczeniu pacjentów z ostrą niewydolnością nerek czesc 4”

Wpływ błon dializy w leczeniu pacjentów z ostrą niewydolnością nerek ad

Obie membrany zostały zatwierdzone przez Food and Drug Administration i są dostępne w handlu. Membrany nie były ponownie używane. Membrana z polimetakrylanu metylu kosztuje około 25 USD, a dializator z roztworem Cuprophane kosztuje 11 USD. Wszystkie zabiegi wykonano za pomocą maszyny kontrolującej objętość, która umożliwiała precyzyjną ultrafiltrację. Charakterystyka pacjentów
W badaniu wzięło udział 83 pacjentów wymagających hemodializy. Continue reading “Wpływ błon dializy w leczeniu pacjentów z ostrą niewydolnością nerek ad”

Brak działania Lowastatyny na restenozę po angioplastyce wieńcowej ad 6

Skumulowana krzywa dystrybucji dla zmiany stopnia zwężenia przy zmianie wskaźnika od wartości zmierzonej natychmiast po angioplastyce do wartości uzyskanej po restrykcji angiograficznej (późne straty) według grupy leczenia. Późna strata jest obliczana jako różnica w dwóch wartościach, z których każda wyraża stopień zwężenia jako procent średnicy naczynia. Figura pokazuje skumulowane krzywe rozkładu dla stopnia zwężenia w uszkodzeniu indeksu przed angioplastyką, po angioplastyce i przy drugiej angiografii po sześciu miesiącach. Krzywe poruszają się od prawej przed angioplastycznością w lewo po angioplastyce, co wskazuje na krótkotrwały wzrost. W spoczynku krzywe cofają się w prawo, odzwierciedlając późną stratę. Continue reading “Brak działania Lowastatyny na restenozę po angioplastyce wieńcowej ad 6”

Brak działania Lowastatyny na restenozę po angioplastyce wieńcowej ad 5

U jednego pacjenta, który zmarł (także pacjent otrzymujący lowastatynę), nie można potwierdzić miejsca zawału mięśnia sercowego. Nie było istotnej różnicy między grupami pod względem konieczności dodatkowych procedur rewaskularyzacji lub częstości występowania udaru. Liczba pacjentów wolnych od wszystkich zdarzeń, w tym zawał mięśnia sercowego, udar, chirurgia wieńcowa, powtarzana angioplastyka i zgon, nie różniły się istotnie pomiędzy grupami. Ocena angiograficzna
Tabela 3. Tabela 3. Continue reading “Brak działania Lowastatyny na restenozę po angioplastyce wieńcowej ad 5”

Brak działania Lowastatyny na restenozę po angioplastyce wieńcowej czesc 4

Wśród pacjentów, którzy otrzymywali lowastatynę, stężenie cholesterolu LDL spadło o 34 procent do 86 . 27 mg na decylitr (2,2 . 0,7 mmol na litr) w ciągu jednego tygodnia i łącznie o 42 procent do 75 . 22 mg na decylitr (1,9 . 0,6 mmol na litr) po jednym miesiącu, ale poziom cholesterolu LDL pozostał niezmieniony w grupie placebo (P <0,001). Continue reading “Brak działania Lowastatyny na restenozę po angioplastyce wieńcowej czesc 4”

Brak działania Lowastatyny na restenozę po angioplastyce wieńcowej cd

Różnice między grupami w kategorycznych zmiennych analizowano za pomocą dokładnego testu Fishera i zmiennych ciągłych za pomocą testu t-Studenta na dwie próbki. Dla wszystkich testów statystycznych wykorzystaliśmy dwustronne wartości P. Badanie miało moc 80 procent do wykrycia różnic 7 procent między grupami i moc 90 procent, aby wykryć różnice o 8 procent w stopniu zwężenia, w oparciu o próbkę 340 pacjentów równomiernie podzielone między dwie grupy, alfa poziom 0,05, dwustronny test t-Studenta i odchylenie standardowe 22% dla procentowego zwężenia w stanie spoczynku. Wyniki
W sumie 203 pacjentów zostało losowo przydzielonych do przyjmowania lowastatyny, a 201 zostało przydzielonych do grupy otrzymującej placebo; 191 w grupie otrzymującej lowastatynę i 193 w grupie placebo przeszła angioplastykę 8,7 . 3,9 dni później. Continue reading “Brak działania Lowastatyny na restenozę po angioplastyce wieńcowej cd”

Brak działania Lowastatyny na restenozę po angioplastyce wieńcowej ad

Opracowano szczegółowy algorytm bezpieczeństwa w celu dostosowania dawek lub przerwania podawania badanych leków6. Metody angiograficzne
Cewnikowanie i angioplastykę przeprowadzono zgodnie ze standardowymi technikami. Arteriogramy uzyskano przed i zaraz po zabiegu angioplastyki oraz w badaniu sześciomiesięcznym, w tych samych projekcjach i włączono je do analizy ilościowej arteriografii wieńcowej. Analizy te przeprowadzono zgodnie z zatwierdzoną metodą7. Porównywano powtarzane pomiary 52 stenoz przez dwóch niezależnych obserwatorów (średnie [. Continue reading “Brak działania Lowastatyny na restenozę po angioplastyce wieńcowej ad”

Brak działania Lowastatyny na restenozę po angioplastyce wieńcowej

Chociaż radykalnie zwiększyło się zastosowanie przezskórnej angioplastyki wieńcowej, jedno restenoza pozostaje ważnym ograniczeniem procedury. Kilka patofizjologicznych cech sugeruje podobieństwa między procesami restenozy i miażdżycy2. Co więcej, najnowsze dane eksperymentalne i kliniczne sugerują, że obniżenie poziomu lipidów w surowicy za pomocą inhibitorów reduktazy 3-hydroksy-3-metyloglutarylo-koenzymu A, takich jak lowastatyna, może zapobiec lub opóźnić proces restenozy3-5. Celem Próby Restenozy Lovastatyny było ustalenie, czy agresywna terapia obniżająca poziom lipidów (40 mg lowastatyny dwa razy dziennie przez 6 miesięcy), zainicjowana 7 do 10 dni przed angioplastyką, zmniejszyłaby zakres lub częstotliwość restenozy, ocenianej przez ilościowa arteriografia wieńcowa po zabiegu. Metody
Pacjenci i projekt studiów
Od stycznia 1991 r. Continue reading “Brak działania Lowastatyny na restenozę po angioplastyce wieńcowej”