ERYTROBLASTOZY

ERYTROBLASTOZY Erytroblastozami nazywamy niedokrwistości, w których czynność układu erytroblastycznego jest wzmożona i spaczona, gdyż układ ten wytwarza w nadmiernej liczbie krwinki jądrzaste, to jest erytroblasty, oraz ich postacie zniekształcone, zwane paraerytroblastami. W różnych niedokrwistościach występuje wzmożona czynność układu erytroblastycznego, jako odczyn na podrażnienie szpiku. Jest to zjawisko wtórne, jako odczyn tego układu na czynnik chorobowy, np. utratę krwi, proces hemolityczny i inne. Tego rodzaju odczyn jest tylko erytroblastozą wtórną. Prawdziwa erytroblastoza ma w swoim podłożu pierwotnie wzmożoną czynność układu erytroblastycznego z równoczesnym zahamowaniem dojrzewania krwinek czerwonych jądrzastych. Zahamowanie dojrzewania prowadzi do zmniejszenia się liczby prawidłowych krwinek czerwonych we krwi i stąd powstaje zjawisko niedokrwistości. Do erytroblastoz pierwotnych zaliczamy chorobę Diguglieida, czyli samoistną erytroblastozę ostrą erythroblastosis acuta essentialis i erytroblastozę przewlekłą erythroblastosis chronica. Niektórzy nazywają erytroblastozy erytremiami. [patrz też: implanty stomatologiczne warszawa, stomatolog poznań, program stomatologiczny ]

Powiązane tematy z artykułem: implanty stomatologiczne warszawa program stomatologiczny stomatolog poznań