Biwalirudyna lub niefrakcjonowana heparyna w ostrych zespołach wieńcowych ad 6

Pierwotny wynik złożony po 30 dniach, w zależności od czasu trwania infuzji biwalirudyny. Przedstawiono skumulowaną częstość pierwotnego wyniku leczenia w podgrupie czasu trwania leczenia pacjentów, którzy zostali losowo przydzieleni do otrzymania wlewu biwalirudyny po przezskórnej interwencji wieńcowej (PCI ), w porównaniu z tymi, którzy zostali przypisani, aby nie otrzymywać infuzji po PCI, co było połączeniem pilnej rewaskularyzacji z naczyniem docelowym, określonej zakrzepicy w stencie lub niekorzystnych zdarzeń klinicznych netto do 30 dni. Wstawka pokazuje te same dane na powiększonej osi y. Pierwotny wynik złożony odnotowano u 195 pacjentów (11,0%), którzy otrzymali biwalirudynę post-PCI iu 215 pacjentów (11,9%), którzy nie otrzymali biwalirudyny po PCI (wskaźnik stopy, 0,91, 95% CI, 0,74 do 1,11; P = 0,34) (tabela 3 i rysunek 2). Nie było istotnej różnicy między obiema grupami pod względem ryzyka wystąpienia zakrzepicy w stencie, chociaż częstość zakrzepicy w podostrej stencie była istotnie wyższa w grupie, która otrzymała infuzję biwalirudyny po PCI (Tabela 3). Ponadto nie stwierdzono istotnej różnicy między odsetkiem w krwawieniu według skali BARC i TIMI, z wyjątkiem częstości krwawienia z BARC 2, który był wyższy w grupie, która otrzymywała biwalirudynę po PCI, oraz BARC 3 lub 5 oraz krwawienie GUSTO, które było niższe w grupie otrzymującej biwalirudynę po PCI (Tabela 3 oraz Tabele S3 i
Dodatkowe analizy
Wpływ biwalirudyny w porównaniu z heparyną na wskaźniki dwóch wyników leczenia, zgon z jakiejkolwiek przyczyny i poważne krwawienie był stały w różnych podgrupach, w tym w analizach, które zostały rozwarstwione zgodnie z miejscem dostępu PCI (ryc. S3 w dodatku uzupełniającym). Wpływ czasu trwania leczenia biwalirudyną na wyniki niedokrwienia i krwawienia był również stały w poszczególnych podgrupach (ryc. S4 w Dodatku uzupełniającym). Wyniki niedokrwienia i krwawienia stratyfikowane zgodnie z planowanym zastosowaniem inhibitorów glikoproteiny IIb / IIIa w grupie heparyny lub schemacie biwalirudyny po PCI przedstawiono w Tabeli S5 w Dodatku Uzupełniającym. Wpływ dawki heparyny na krwawienie przedstawiono w Tabeli S6 Dodatku Uzupełniającego.
Dyskusja
Wśród pacjentów z ostrym zespołem wieńcowym z lub bez uniesienia odcinka ST, częstość występowania ciężkich niepożądanych zdarzeń sercowo-naczyniowych i zdarzeń niepożądanych netto nie była istotnie mniejsza u tych, którzy otrzymywali biwalirudynę niż u tych, którzy otrzymywali niefrakcjonowaną heparynę w czasie PCI. Podobnie, infuzja biwalirudyny po PCI, w porównaniu z brakiem infuzji po PCI, nie wpłynęła na wynik pierwotnego badania. Dlatego też żadna z trzech zerowych hipotez programu nie mogła zostać odrzucona.
W analizie wtórnej częstość zgonów z jakiejkolwiek przyczyny była o 0,6 punktu procentowego niższa w przypadku biwalirudyny niż w przypadku heparyny (względna redukcja ryzyka, 29%), ze względu na bezwzględną różnicę 0,7 punktu procentowego w częstości zgonów sercowych. Ta różnica w leczeniu była związana z mniejszym odsetkiem krwawień, w tym krwawieniem niezwiązanym z dostępem i śmiertelnym. Nie było istotnej różnicy między grupami w zakresie jednoznacznej lub prawdopodobnej zakrzepicy w stencie, chociaż częstość zakrzepicy w stencie była wyższa w grupie biwalirudyny.
Po infuzji biwalirudyny po zabiegu PCI nie stwierdzono mniejszej częstości zakrzepicy w stencie po 30 dniach niż w przypadku podawania bez infuzji po PCI
[patrz też: implanty zębów Kraków, dentysta bielsko biała, pokrowce antyroztoczowe ]

Powiązane tematy z artykułem: dentysta bielsko biała implanty zębów Kraków pokrowce antyroztoczowe