niedokrwistosci w przebiegu martwicy watroby

Drugim czynnikiem etiologicznym w powstawaniu niedokrwistości w przebiegu martwicy wątroby jest czynnik toksyczny, gdyż schorzała wątroba traci zdolność zobojętniania jadów przechodzących do niej z przewodu pokarmowego. Jady te wchłonięte w niezmienionym stanie do krwi krążą w niej uszkadzając krwinki czerwone i szpik Należy przyjąć, że oba czynniki kojarzą się ze sobą i w patogenezie niedokrwistości na tle martwicy wątroby występuje niedostateczna czynność szpiku z powodu zarówno braku czynnika humoralnego, jak i jego uszkodzenia przez jady. Dołącza się do tego hemolityczne działanie, krążących we krwi jadów. Świadczy o tym, bowiem obraz krwi obwodowej i obraz histologiczny szpiku. Liczba krwinek czerwonych spada zwykle do 2-2,5 milionów w 1 mm3 krwi. Continue reading “niedokrwistosci w przebiegu martwicy watroby”

Liczba krwinek bialych ulega zwiekszeniu

Liczba krwinek białych ulega zwiększeniu, przy czym licznie reprezentowane są krwinki białe kwasochłonne i zasadochłonne. Często również zjawiają się we krwi mielocyty. Te zmiany we krwi świadczą o toksycznym podrażnieniu szpiku i jego wzmożonej czynności. Zmiany we krwi występują także szybko po wprowadzeniu zwierzęciu fenylohydraiyny. Już, bowiem po 24 godzinach od chwili zatrucia występują zmiany zwyrodnieniowe krwinek czerwonych, ich rozpad, spadek ich liczby, a nieco później zjawia się anizocytoza i poikilocytoza. Continue reading “Liczba krwinek bialych ulega zwiekszeniu”

Badanie szpiku w zatruciu fenylohydrazyna

Badanie szpiku w zatruciu fenylohydrazyną wykazuje przejście szpiku żółtego w szpik czerwony i przerost jego części erytroblastycznej. Część Ieukoblastyczna również przerasta, lecz w znacznie mniejszym stopniu niż część erytroblastyczna. Duże podrażnienie układu krwiotwórczego wyraża się jeszcze tym, że w różnych narządach wytwarzają się ogniska krwiotwórcze, czyli występuje obraz płodowego pozaszpikowego tworzenia się krwinek. Podrażnienie szpiku jest wywołane nie tylko przez sam jad hemolityczny, lecz również przez wytwory zhemolizowanych krwinek. Doświadczenia Studzińskiego wykazały, że wprowadzenie zhemolizowanej krwi zwierzęcia wywołuje zwiększenie się liczby krwinek we krwi krążącej, Szustow zaś wykazał, że małe dawki fenylohydrazyny wywołują zwiększenie się liczby krwinek czerwonych do 9 milionów w 1 mm3 krwi. Continue reading “Badanie szpiku w zatruciu fenylohydrazyna”

stany patologiczne

Naukowym twórcą kierunku komórkowego był Tirchow, który twierdził, że wszelkie sprawy i stany patologiczne, czyli chorobowe sprowadzają się do zmian, jakie powstały w chorobowo zmienionych komórkach. Komórkowa więc teoria starała się uwypuklić znaczenie komórki i na plan pierwszy w zagadnieniu istoty choroby wysunęła się wtedy komórka chorobowo zmieniona i jej przypisywano przyczynę choroby. Jednak dalej okazało się, że nie zawsze występuje choroba przy zmienionych komórkach. Znane są przecież nam takie sprawy, w których anatomicznie mamy dość rozległe zmiany w budowie komórki, a mimo to ustrój zostaje w zdrowiu i sprawnie wykonuje swoje czynności fizjologiczne. Innym znów razem komórka wcale nie jest zmieniona, objawy zaś chorobowe istnieją w całej pełni-narządów lub całego ustroju jest wadliwa z powstawaniem wyraźnych i dokuczliwych objawów podmiotowych. Continue reading “stany patologiczne”

Liczba krwinek bialych

Liczba krwinek białych zwykle ulega zwiększeniu, przy czym najbardziej zwiększa się liczba krwinek obojętnochłonnych. Liczba krwinek kwasochłonnych zwiększa się w mniejszym stopniu, głównie zaś w początkowych okresach choroby rakowej. Niekiedy, a zwłaszcza wtedy, gdy zwiększenie się liczby granulocytów jest duże, mogą we krwi obwodowej zjawić się mielocyty. Odczyn Bieniakoskiego w chorobie rakowej jest prawie zawsze znacznie przyśpieszony. Szpik w chorobie rakowej wykazuje dwojakiego rodzaju zmiany, a mianowicie niedoczynność i hipoplazję układu erytroblastycznego oraz nadczynność i hiperplazję układu leukoblastycznego. Continue reading “Liczba krwinek bialych”

tegoryjec dwunastnicy Ankylostoma duodenale

Najcięższą niedokrwistość wywołuje zarówno u dzieci, jak i osób dorosłych tęgoryjec dwunastnicy Ankylostoma duodenale. Stopień niedokrwistości zależy od liczby robaków w przewodzie pokarmowym. Niedokrwistość wywołana ręgoryjcem dwunastnicy nie jest wynikiem krwawień z nadżerek błony śluzowej jelit, lecz działaniem na układ krwiotwórczy jadu wyzwalanego przez tego robaka z wydzieliną gruczołów ślinowych. Jad ten działa uszkadzająco na utkanie szpikowe i na krwinki czerwone, wywołując ich hemolizę. Liczba krwinek czerwonych spada nawet, do 1 miliona w 1 mm3 krwi, przy czym znacznie spada zawartość w nich hemoglobiny dając niski wskaźnik hemoglobinowy dochodzi on niekiedy do 0,35. Continue reading “tegoryjec dwunastnicy Ankylostoma duodenale”

Badanie szpiku w niedokrwistosci wywolanej przez tegoryjca dwunastnicy

Badanie szpiku w niedokrwistości wywołanej przez tęgoryjca dwunastnicy wykazuje zahamowanie czynności układu erytroblastycznego. Stwierdza się, bowiem wtedy przewagę zasadochłonnych erytroblastów, mikrocyty i krwinki z nierównomiernym dojrzewaniem jądra i protoplazmy. Wynik badania szpiku świadczy o upośledzeniu jego sprawności czynnościowej wskutek zatrucia, co w końcu może doprowadzić do całkowitej niewydolności układu krwiotwórczego. W niedokrwistości wywołanej przez bruzdogłowca szerokiego Dphrllobotriurn latum dopatruje się obecnie nie działania jadu na utkanie szpikowe, lecz zahamowania, przez tego tasiemca wydzielania czynnika krwiotwórczego Castlea. W związku z tym, że, jak wykazują statystyki, na 5000 nosicieli robaka występuje tylko 1 przypadek niedokrwistości o charakterze nadbarwliwym typu akastlozy, badacze dopatrują się pewnego usposobienia konstytucyjnego do niedokrwistości z powodu odziedziczonego mniej wartościowego żołądka. Continue reading “Badanie szpiku w niedokrwistosci wywolanej przez tegoryjca dwunastnicy”

Niedokrwistosc wywolana przez jady wewnatrzustrojowe

Niedokrwistość wywołana przez jady wewnątrzustrojowe Niedokrwistość toksyczna wywołana przez jady powstające w ustroju występuje przeważnie wtedy, gdy zakłóca się przemiana materii i powstają w nadmiarze pośrednie wytwory przemiany materii, które, jako trujące, wpływają uszkadzająco na krwinki czerwone i szpik. Najczęściej tego rodzaju niedokrwistości występują w przebiegu takich chorób, jak ostra lub przewlekła rozlana martwica wątroby, niektóre choroby nerek, robaczywość przewodu pokarmowego i rak. Etiologia i patogeneza niedokrwistości w przebiegu martwicy wątroby nie jest dostatecznie wyjaśniona. Mogą, bowiem wchodzić w grę dwa rodzaje czynników prowadzących do niedokrwistości. Jeden z nich może być charakteru hormonalnego, gdyż wątroba jest składnicą czynnika krwiotwórczego Castlea, wpływającego na czynność szpiku. Continue reading “Niedokrwistosc wywolana przez jady wewnatrzustrojowe”

Wskaznik hemoglobiny jest wiekszy od jednosci

Wskaźnik hemoglobiny jest większy od jedności, co określa się, jako nadbarwliwość krwinek hyperchromia. Ten odczyn obronny jest, według Starłingera i Fahraeusa, wywołany zdolnością krwinek czerwonych do adsorpcji hemoglobiny krążącej w osoczu, do którego przeszła z krwinek z hemolizowanych przez jad. Doświadczenia, bowiem wykonane in witro wykazują, że jeżeli do krwinek z hemolizowanych w wodzie przekroplonej dodać soli dla ustalenia izotonii płynu i dodać świeżych normalnych krwinek czerwonych, to przezroczysty czerwony płyn w probówce zaczyna mętnieć i hemoglobina zostaje wychwycona przez krwinki. Wychwytują wtedy hemoglobinę z płynu nie tylko krwinki normalne, lecz również cienie krwinek z hemolizowanych zjawisko to nazywa się rewersją hemoglobiny. Badania zwierząt zatrutych fenylohydrazyną nie potwierdzają rewersji hemoglobiny, a zwiększona zawartość hemoglobiny w krwinkach jest wyrazem zwiększonego wytwarzania tego barwnika w szpiku. Continue reading “Wskaznik hemoglobiny jest wiekszy od jednosci”

Niedobór zelaza w ustroju

Niedobór żelaza w ustroju może powstać również wskutek częstych krwotoków. Wiemy, że 50 ml krwi zawiera około 2 mg żelaza. Częste i obfite miesiączki mogą prowadzić do niedokrwistości z powodu, straty żelaza. Ciąża również prowadzi do zubożenia ustroju w żelazo, gdyż na wytworzenie krwi płodu ustrój matki zużywa około 500 mg żelaza. Niedobór żelaza w ustroju może również powstać w okresie wzmożonego wzrostu, to jest od pierwszego do czwartego roku życia, a także w okresie pokwitania. Continue reading “Niedobór zelaza w ustroju”