Endometrium: perspektywy molekularne, komórkowe i kliniczne

Poprzednie wydanie tej książki było próbą zestawienia nauki o endometrium w jeden obszerny tom. Obecna edycja jest jeszcze bardziej ambitnym przedsięwzięciem, a redaktorzy zgromadzili najważniejsze autorytety, aby objąć wszystkie obszary biologii endometrium. Rezultat jest skromny: większość tematów związanych z podstawowym, translacyjnym i klinicznym podejściem jest tutaj i są one zazwyczaj omawiane w sposób systematyczny i dokładny. Wstępne sekcje książki obejmują dyskusje na temat rozwoju, struktury i funkcji endometrium; biologia regulacyjna; rola endometrium w inicjacji i utrzymaniu ciąży; i immunobiologia tkanki endometrium. Szczególnie pouczający jest rozdział o komórkach macierzystych endometrium, napisany przez Caroline Gargett, oraz rozdział o implantacji blastocysty, napisany przez Susan Kimber. Continue reading “Endometrium: perspektywy molekularne, komórkowe i kliniczne”

Analogi hormonu stymulującego a-melanocyty w protoporfirii erytropoetycznej

Pacjenci z protoporfirią erytropoetyczną, rzadką wrodzoną chorobą, gromadzą fotoprzewodzącą protoporfirynę w skórze właściwej, co powoduje ciężki ból skórny i obezwładnia reakcje fototoksyczne, gdy skóra jest narażona na światło widzialne, głównie niebieskie światło (prążek Soret, o najsilniejszej absorbancji wśród porfiryny) .1 Obecne metody leczenia są w najlepszym wypadku częściowo skuteczne (dane niepublikowane). Korzystny wpływ melanogenezy wywołany naturalnym światłem słonecznym lub promieniowaniem ultrafioletowym został opisany w anegdotycznych doniesieniach.2.3
Afamelanotyd (hormon stymulujący Nle4-D-Phe7-.-melanocyty, dawniej zwany CUV1647) jest analogiem hormonu stymulującego .-melanocyty, który indukuje tworzenie melaniny naskórkowej.4 W tym miejscu opisujemy odpowiedzi pięciu pacjentów z protoporfirią erytropoetyczną na podtrzymane – uwolnić wchłanialny preparat implantu afamelanotydu, podawany podskórnie w dawce 20 mg, podanej dwukrotnie, w odstępie 60 dni (w otwartym badaniu fazy 2). Tolerancja na znormalizowane naświetlanie światłem ksenonowym mierzone na grzbiecie dłoni było głównym punktem końcowym. Drugorzędowe punkty końcowe były związane z czasem trwania tolerancji na działanie światła słonecznego, nasileniem bólu związanego z protoporfirią erytropoetyczną i działaniami niepożądanymi zapisanymi w dzienniczkach, a także gęstością melaniny mierzoną za pomocą reflektometrii, jakości życia mierzonej na podstawie 36 – Ogólne badanie stanu zdrowia skrócone (SF-36) oraz wyniki monitorowania biochemicznego (jako miary bezpieczeństwa).
Ryc. Continue reading “Analogi hormonu stymulującego a-melanocyty w protoporfirii erytropoetycznej”

Warianty SLCO1B1 i miopatia indukowana przez statyny

Badacze w badaniu skuteczności dodatkowych redukcji w grupie otrzymującej cholesterol i homocysteinę (SEARCH) odkryli jeden polimorfizm pojedynczego nukleotydu (SNP) w genie SLCO1B1, który był znacząco związany z ryzykiem rozwoju miopatii wywołanej statyną (P = 4 × 10-9) (wydanie 21 sierpnia) .1 Badanie przeprowadzono u pacjentów z przebytym zawałem mięśnia sercowego przyjmujących dużą dawkę (80 mg) symwastatyny.
Badacze ocenili inne SNP, które zostały zgłoszone gdzie indziej jako mające związek z miopatią statynową, ale nie mogły potwierdzić żadnego istotnego związku w tych przypadkach. W naszym badaniu mutacji u 110 pacjentów z ciężką miopatią wywołaną przez statyny, 2 stwierdziliśmy, że mutacje powodujące chorobę w genie związanym z chorobą McArdle a (PYGM) i genem palmitoilotransferazy II karnityny (CPT2) wzrosły o 20 i 13 , odpowiednio. Obie mutacje miały niską częstotliwość – w 340 alleli dla PYGM i w 540 allelach dla CPT2. Znane SNP o wysokiej częstotliwości w genach PYGM i CPT2, które zostały powiązane z niskim względnym ryzykiem choroby mięśni, również zostały ocenione przez grupę SEARCH , który nie znalazł związku z miopatią wywołaną statyną. Continue reading “Warianty SLCO1B1 i miopatia indukowana przez statyny”

Zespół Long-QT wywołany lekiem przeciwawaryjnym Ibogaina

Anegdotyczne dowody sugerują, że ibogaina łagodzi głód narkotyków i nawrót zażywania narkotyków u ludzi, co zostało potwierdzone w przypadku zwierząt.1 Ibogaina jest obecnie stosowana jako lek przeciwaddencyjny w medycynie alternatywnej. W 1993 r. Urząd ds. Żywności i Leków zaaprobował badanie kliniczne u ludzi w celu zbadania tych skutków. Narodowy Instytut ds. Continue reading “Zespół Long-QT wywołany lekiem przeciwawaryjnym Ibogaina”